جنگ خانمان سوز، سالهاست که از مردم افغانستان قربانی میگیرد و تبعات منفی زیادی را در پی داشته است.

عدم دسترسی به خدمات صحی، آموزشی، ویرانی خانه ها و عدم پیشرفت و ترقی کشور، از پیامدهای منفی جنگ در افغانستان است.

عبدالرحیم رادمنش، ۳۲ سال پیش در دورترین نقطه هرات “ولسوالی گلران و قریه چهار منار” متولد شده است.

او می گوید که جنگ، ناامنی و عدم آگاهی باعث شد تا نتواند روی پای خود بایستد.

متاسفانه عوامل که باعث همین مرض شده کلمه ناخوشایند جنگ است و ما امروزه شاهد ناملایماتی هستیم و هنوز هم در مناطقی هست که اطفال به مرض پولیو دچار می شوند”.

عبدالرحیم رادمنش، می گوید که ۱۰ خواهر و برادر دارد و خودش پنجمین پسر خانواده است که قربانی جنگ ها شده است.

حال با آنکه جنگ و نا امنی از او قربانی گرفته اما او چهارده سال قبل در عرصه علم و آموزش پا گذاشت و اینبار علم و دانش، مسیر زندگی و سرنوشتش را تغییر داد.

امروزه عبدالرحیم، جز فعال ترین اعضای جامعه است و طی سالهای اخیر در عرصه های مختلف به ویژه ورزش دستاورد های نیز داشته است.

او گفت:” من در سال های ۹۵ و ۹۶ قهرمان ویلچر بسکتبال در بین ۱۲ ولایت در سطح افغانستان شدم، سال ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹ در کشور لبنان قهرمان “حنالاهود” شدم، در قسمت شطرنج دو سال قهرمان شدم در بخش معلولین، و طی چند سال گذشته بیش از ۱۰۰ جلد کتاب در بخش انگیزه مطالعه کردم، با هنر موسیقی آشنایی دارم و هنر خطاطی با قلم خودکار آموزش دیده ام”.

عبدالرحیم چهار سال قبل ازدواج کرد و صاحب دو فرزند شد اما می گوید که برای فرزندان خود آرزویی جز سلامتی و زیستن در فضایی مسالمت آمیز ندارد.

او گفت:” بعضی وقتها واقعآ پشیمان می شوم که ای کاش باعث نمی شدم که اینها به دنیا بیایند و با این شرایطی که متاسفانه وجود دارد؛ می گویم که شاید گناه کرده باشم ولی خوشحال هستم و امیدوار هستم که آینده ای که ترسیم کردم برای فرزندان خود و امثال اینها، آینده ای است که در آن خبری از جنگ، تحقیر کردن و تمسخر نیست”.

جنگ و ناامنی تبعات جبران ناپذیری بر جامعه وارد کرده است و هنوز دامنه ی این تبعات ادامه دارد.

مانند عبدالرحیم، شمار زیادی از کودکان در مناطق دوردست کشور، از دسترسی به قطره پولیو و امکانات آموزشی محروم مانده اند، که شاید اقبال کمتر کسی از میان آنان، مانند عبدالرحیم درخشان باشد.

امسال ۴ کودک در حوزه ی غرب کشور، به بیماری فلج کودکان مبتلا شدند که علت اساسی آن، جنگ، ناامنی و ممانعت از فعالیت تیم های صحی بود.

  • پرینت از این پست پرینت از این پست
  • برچسب ها:

    به اشتراک بگذارید :

    مطلب قبل و بعد

    شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

    - کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
    - آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد